Marylene: “Toen ik in 1997 in Utrecht kwam wonen, voelde ik heel sterk: ik heb zo’n goed en rijk leven, dat wil ik graag delen met mensen die het minder hebben. Wat ik precies wilde doen wist ik nog niet. Tot ik op een dag een advertentie in het AD zag (er was nog niet zoveel internet ;)) van De Wilg.
De Wilg is een activiteitencentrum voor mensen met een verstandelijke beperking en tegenwoordig ook voor mensen met een psychiatrische achtergrond. Ik wist eerlijk gezegd helemaal niets van werken met deze doelgroep. Toch dacht ik: ik ga het gewoon twee maanden proberen. Bevalt het niet, dan stop ik ermee. Nou, dat stoppen is er nooit van gekomen. Want het is geweldig leuk om met deze mensen te werken!”
“Ik begon als begeleider van de kookgroep en dat doe ik tot op de dag van vandaag. Met een vaste groep van zo’n tien deelnemers koken we samen, eten we samen, doen we de afwas en ruimen we op. Het zijn momenten vol plezier en gelach — tjonge, we lachen wat af — maar er is ook ruimte voor serieuze gesprekken, altijd op hun niveau. Juist die combinatie maakt het zo bijzonder.”
“Ongeveer twintig jaar geleden kwam Dirkje – bewoner bij Reinaerde Rietveldlaan in Nieuwegein – bij ons in de kookgroep. Vanaf het allereerste moment was er een klik tussen ons. Dirkje is altijd vrolijk, keurig opgemaakt en dol op mooie kleding. Voor haar was het contact in het begin best spannend, dus we hebben onze band rustig en stap voor stap opgebouwd.
Wat begon als een fijne verstandhouding groeide langzaam uit tot een echte vriendschap. Inmiddels voelt het als een soort ‘’zusjesrelatie’’. Een keer per maand komt Dirkje een (zater)dag bij ons thuis. Die dagen zie ik hoe ze geniet van het gezinsleven bij ons en hebben we een vast ritueel waar we allebei naar uitkijken.
We beginnen met samen koffie drinken en gaan daarna naar de kringloop. Daar kan Dirkje haar hart ophalen en koopt ze met groot enthousiasme allerlei leuke spulletjes. ’s Avonds eten we altijd haar favoriete maaltijd. Dat hoort er gewoon bij.”
“Een moment dat me altijd is bijgebleven, is de zaterdag waarop Dirkje bij ons ziek werd. Ze zocht toen troost bij mij en zocht fysiek contact. Dat had ik nooit verwacht, omdat ze daar normaal gesproken niet van houdt, of dat misschien nooit heeft geleerd. Dat vertrouwen raakte me diep.
Wat ooit begon als een vrijwillige inzet van ‘’twee maanden proberen’’, is uitgegroeid tot een vriendschap die al zo’n twintig jaar standhoudt. Dirkje leerde mij dat je altijd jezelf mag zijn, waar en met wie je ook bent. Ik ben ontzettend trots op de manier waarop zij iedereen voor zich inneemt. Iedereen verdient eigenlijk een Dirkje in zijn of haar leven.
Vrijwilligerswerk verrijkt je leven en geeft zoveel voldoening en energie. Ik zou iedereen aanraden: geef jezelf een proefperiode om te ervaren of het bij je past. Je werkt met mensen, ieder contact is anders en geen dag is hetzelfde. Neem de tijd om dat te ervaren. Want voor je het weet, krijg je er zoveel meer voor terug dan je ooit had verwacht.”
Lees ook: Samen leven, samen zorgen: “Een eigen wil” van vrijwilliger Marijke.
Wil jij – net als Marylene – iets betekenen voor iemand met een verstandelijke beperking? Dat kan op veel manieren. Neem contact op via onze website of stuur een bericht naar informelezorg@reinaerde.nl. Er is altijd iemand voor wie jij het verschil kunt maken. Of ben jij al vrijwilliger en wil je net als Marylene hierover vertellen? Leuk! Laat het weten via communicatie@reinaerde.nl.