“Reinaerde De Lijsterbes is een thuis voor mensen met een licht verstandelijke beperking die wat meer begeleiding nodig hebben bij het zelfstandig wonen. Overdag zijn de bewoners aan het werk in Nieuwegein en omgeving, ’s avonds eten ze vaak samen,” vertelt vrijwilliger Paula van Elst. “Ik leerde de locatie kennen tijdens mijn werk voor Samen voor Nieuwegein waar ik netwerkevenementen organiseer waar bedrijven en maatschappelijke organisaties elkaar ontmoeten.
Daar ontstond de match met deze locatie. Ik bood aan om met cliënten taarten te bakken en als tegenprestatie kom ik binnenkort gezellig bij hen eten. Normaal gesproken ben ik degene die de matches maakt, niet degene die zelf de match ís. Maar vorig jaar deed ik hetzelfde en dat smaakte letterlijk én figuurlijk naar meer.”
“Op een zaterdagmiddag stond ik in de keuken met drie bewoners: Jenny, Hanneke en Roxanne. We maakten twee taarten: een monchoutaart met bastognebodem (bij mij thuis altijd een succes) en een appelkruimelcake. De laatste was een experiment, want die had ik zelf nog nooit gemaakt.
Eigenlijk zou ook burgemeester Marijke van Beukering komen helpen, maar haar agenda liet het helaas niet toe. Anders hadden we misschien nóg een taart moeten maken.
Thuis weet ik meestal blind waar alles ligt. Hier moest ik zoeken: waar staat de mixer? Hoe werkt de oven? Is er een magnetron? En dan heb je ook nog drie enthousiaste mede-bakkers van wie je niet precies weet wat ze kunnen en hoe snel ze werken. Maar al snel vond iedereen zijn rol.
Roxanne bleek een ervaren bakker. Waar ik soms wat nonchalanter ben, is zij juist precies. Ze corrigeerde me af en toe (en terecht). Jenny werkte in stilte, secuur en geconcentreerd. Het invetten van de bakblikken en het vermalen van de bastognekoeken? Dat kon je met een gerust hart aan haar overlaten. Hanneke werkte lekker door, deed wat je vroeg en wist feilloos waar alles in de keuken lag. Mijn reddende engel die middag. Het was even schakelen, maar juist dat samenspel maakte het zo leuk.”
“Hoe graag ik ook bak: voor en met een ander vind ik het altijd een beetje spannend. Lukt het? Vinden ze het leuk? Wordt het wat? Toen de monchoutaart in de koelkast stond en de appelkruimelcake in de oven schoof, maakten we een groepsfoto. Begeleider Susan wilde eigenlijk niet op de foto, maar hoorde er natuurlijk gewoon bij. De gezelligheid spat ervan af.
De cake moest een uur in de oven. Ik was eerlijk gezegd best nieuwsgierig naar het resultaat. Het enthousiaste berichtje dat ik maandag kreeg – dat de taart heerlijk was en dat iedereen had genoten – gaf mij een fantastische start van de week.
En weet je wat me misschien nog wel het meest bijbleef? Roxanne woont nog niet zo lang bij Reinaerde De Lijsterbes en is haar draai nog aan het vinden. Ik zag hoe ze opbloeide tijdens het bakken. Het gaf haar iets vertrouwds. Even plezier, even afleiding, even gewoon samen bezig zijn. Dat is toch prachtig?”
“Mensen denken vaak dat vrijwilligerswerk veel tijd en energie kost. Maar kies iets wat je toch al leuk vindt. Iets wat in het verlengde ligt van je hobby. Toen onze kinderen nog thuis woonden, bakte ik elke vrijdag taart, koekjes of cake. (Denk trouwens niet meteen aan het niveau van Heel Holland Bakt 😉.)
Mijn moeder deed dat vroeger ook. Het is gewoon gezellig. En je hebt altijd een lekkere uitkomst. Nu hadden wij een gezellige zaterdagmiddag en de volgende ochtend hadden alle bewoners een heerlijk stukje taart bij de koffie. Win-win!
In juni kom ik terug om mee te eten. De locatie heeft veel contact met de gemeente Nieuwegein, dus het wordt een gezellige tafel met verschillende mensen, waaronder de burgemeester.”
“Iedereen wil een fijne woonomgeving en leuke dingen om naar uit te kijken. Maar dat ontstaat niet vanzelf. In de zorg is de tijd vaak beperkt. Medewerkers doen ongelooflijk veel, maar komen soms handen tekort voor juist die extra momenten die het leven kleur geven.
Als wij dan hier en daar de handen uit de mouwen steken, wordt het leven voor iemand anders – én voor jezelf – een stuk leuker. Zou ik het anderen aanraden? Natuurlijk. Kort of lang. Eenmalig of regelmatig. Het is zo’n kleine moeite en geeft zo’n groot plezier!”
Lees ook: Samen leven, samen zorgen: “Muziek laat ze vrij zijn” van vrijwilliger Wim.
Wil jij – net als Paula – iets betekenen voor iemand met een verstandelijke beperking? Dat kan op veel manieren. Neem contact op via onze website of stuur een bericht naar informelezorg@reinaerde.nl. Er is altijd iemand voor wie jij het verschil kunt maken. Of ben jij al vrijwilliger en wil je net als Paula hierover vertellen? Leuk! Laat het weten via communicatie@reinaerde.nl.