Te vaak vullen we – vaak onbedoeld – voor anderen in wat wel en niet interessant, begrijpelijk of haalbaar is. Ook in de gehandicaptenzorg. Dit blog laat zien hoe groot de impact is wanneer je die aannames loslaat en ruimte geeft. En dat is precies waarom ik de overstap maakte van accountmanager naar regiebegeleider!”
“Denken of invullen dat de gemeenteraadsverkiezingen in Utrecht niet interessant zijn voor de mensen waarmee ik werk, is een valkuil. En eentje waar ik zelf ook scherp op moet blijven. Maar ik wist dat twee cliënten met hulp van Stichting Prokkel op 13 maart 2026 werkten op een stembureau in Utrecht. Dat werd het begin van veel gesprekken. Want ineens was het concreet. Iemand die je kent werkt op een stembureau. Dat maakte het tastbaar. Niet iedereen was meteen enthousiast, sommigen haakten snel af. Maar veruit de meesten werden toch nieuwsgierig.”
“Die nieuwsgierigheid wilde ik de ruimte geven. Dus samen met het ROC Midden Nederland op de Vondellaan in Utrecht, De Wilg en collega’s van Reinaerde ontstond een plan. Uiteindelijk organiseerden we twee dagen in de collegezaal van het ROC en één dag in het stadhuis van Utrecht, op de Stadhuisbrug. Ruim twintig cliënten kregen uitleg over de gemeenteraadsverkiezingen. Geen droge theorie, maar praktische vragen: Hoe stem ik? Hoe weet ik waarop ik wil stemmen? Wat gebeurt er als ik twee vakjes inkleur? Ik zag vraagtekens ontstaan, die langzaam veranderden in uitroeptekens.”
“Een moment dat me echt bijbleef, was tijdens de uitleg over de gemeenteraad. Een deelnemer keek op en vroeg oprecht verbaasd: “Is de burgemeester niet de baas?” Dat inzicht – dat de gemeenteraad bepaalt wat er gebeurt in de stad en dat je door te stemmen invloed hebt – raakte me. Omdat het laat zien hoe vanzelfsprekend wij sommige kennis vinden. En hoe groot het verschil kan zijn als je iemand dat zelf laat ontdekken. Dit is waar begeleiden voor mij over gaat: niet invullen, niet overnemen, maar samen ontdekken.
Het ging ook over democratie. Dat je het niet altijd met elkaar eens hoeft te zijn. Dat besluiten worden genomen op basis van de meeste stemmen. Met hulp van ROC‑stagiaires gingen de deelnemers aan de slag met twintig stellingen. Zo konden ze ontdekken welke politieke partijen het beste aansluiten bij hun eigen ideeën.
Daarna volgde het proefstemmen. En ja, dat ging niet altijd vlekkeloos. Iemand ontdekte dat stemmen zonder geldig ID niet mag. Niet alle stembiljetten waren geldig, want: twee rondjes inkleuren telt niet. En zomaar een andere partij bedenken kan ook niet.
Behalve als grap natuurlijk. Want toen een begeleider voorstelde om te stemmen op De Partij tegen de Bussen, lag vooral het Reinaerde Cleanteam dat ik begeleid dubbel van het lachen. Dat moment vat het voor mij samen: leren, oefenen, fouten maken én samen plezier hebben. Het ging niet alleen over verkiezingen, maar over meedoen. Over serieus genomen worden en een eigen stem mogen hebben. Daarom ben ik begeleider bij Reinaerde. En daarom blijft dit werk voor mij, elke keer weer, een groot uitroepteken!”
Lees ook: Bijkletsen met Tom: ‘’Mijn overstap als zij-instromer”
Wil jij net als Tom naast mensen met een verstandelijke beperking staan op momenten die ertoe doen? Bij Reinaerde geef je ruimte geven aan stemmen die niet altijd vanzelf gehoord worden. Houd onze website en socialmediakanalen goed in de gaten of neem alvast een kijkje op onze werkenbij-website.