Erin: “Bij Reinaerde Kinderdagcentrum De Berk in Zeist begeleiden we kinderen met een verstandelijke beperking die de wereld vaak veel intenser ervaren dan wij. Geluiden komen harder binnen, veranderingen voelen groter en nieuwe situaties kunnen spannend zijn. Dat vraagt van mijn collega’s en mij dat we goed kijken, meebewegen en vooral: aansluiten bij wat een kind op dat moment aankan.”
“Kleurrijke kleding, vrolijke muziek en rode neuzen. Dat kan maar één ding betekenen: de CliniClowns zijn op bezoek. Voor de meeste kinderen is dat een groot feest. Ze zijn fantastische speelvrienden, nemen bijzonder speelgoed mee en weten feilloos aan te sluiten bij de belevingswereld van ieder kind. Maar voor Bram* voelt dat heel anders. Hij vindt het bezoek maar spannend.”
“Zodra Bram de geluiden hoort, rent hij naar het kleine kamertje en verstopt hij zich in de hoek. Hij is overstuur, dus ik ga even bij hem zitten. Terwijl de clowns binnenkomen en hun act beginnen, hoor ik buiten het kamertje gelach en enthousiaste stemmen. Voor veel kinderen hét hoogtepunt van de dag, voor Bram vooral overweldigend.
Bram houdt er niet van om op schoot te zitten of getroost te worden op de manier die we misschien gewend zijn. Wat ik wél kan doen, is er zijn. En ondertitelen. “Je hoort nu de ukelele van de clowns, Bram. Ze zingen een liedje.” Zachtjes begin ik mee te neuriën. Buiten klinkt het gelach steeds harder, dus ik blijf ondertitelen. “Je hoort Mark lachen. Hij is blij.”
Aan het einde van het bezoek vragen de clowns voorzichtig of ze even bij Bram mogen kijken. Ze steken hun hoofd om de hoek, maken oogcontact en voelen meteen: vandaag is niet de dag. Zonder te forceren trekken ze zich weer terug.”
“Een week later zien we hetzelfde gebeuren bij Bram. Opnieuw rent hij weg om zich te verstoppen zodra hij de clowns ziet. Maar dit keer is hij gelukkig minder overstuur en hoef ik maar even bij hem te zitten. Voorzichtig loopt Bram een paar keer naar de deuropening om te kijken. Even spieken. Even aftasten. Dit keer kan een van de clowns wél binnenkomen. Ze maken zelfs even kort contact. Samen kijken ze in een spiegel en de clown praat wat tegen hem.”
“Nog een week later rent Bram weer weg. Maar hij is wel rustig en dit keer komt hij zélf uit het kamertje om mee te spelen met de clowns. Ze hebben een parachute bij zich en dat is altijd een groot succes. Ook de bellenblaas is een grote favoriet voor alle kinderen.
De kracht van herhaling is een groot goed bij het werken met de kinderen. Het is niet altijd makkelijk om er de tijd voor te nemen. Soms is het ook lastig om het geduld ervoor te bewaren als we voor de tiende keer achter elkaar moeten herhalen dat bijvoorbeeld de koelkast dicht moet blijven.
Maar de successen die er vaak uit komen, zoals deze met de CliniClowns, maken het meer dan waard! Zoals mijn collega tegen me zei: “Ik krijg toch een beetje tranen in mijn ogen van dit moment”. Ik voelde precies hetzelfde.”
Lees ook: Bijkletsen met Carmen: ‘’Toen ik hem tegenhield”
Werk jij net als Erin graag met kinderen met een verstandelijke beperking? Dan ben je precies wie we in de gehandicaptenzorg nodig hebben. Kijk eens bij onze vacatures op onze werkenbij-website en blijf op de hoogte via onze website en socialmediakanalen.
*Dit is een fictieve naam.
