Ik vroeg het natuurlijk niet. Ik zag hem voor het eerst, het was slechts een momentopname en ik had geen idee wat er werkelijk in hem omging. Maar ik durfde wel te vragen wat er gebeurd was waardoor hij in deze situatie terecht was gekomen. Langzaam begon hij te vertellen. En uit zichzelf zei hij op een gegeven moment: “Ik ben blij dat ik mijn auto-ongeluk heb overleefd.”
Zijn woorden sloegen in als een mokerslag. Het zware, verdrietige gevoel bij mij zakte weg en maakte plaats voor verwondering en bewondering. Op zo’n moment weet ik weer waarom ik bij Reinaerde werk. Het raakte me hoe sterk mensen kunnen zijn, juist in hun kwetsbaarheid.
“Als onlinecontentspecialist werk ik zelf niet in de directe zorg, maar ik kom er wel regelmatig. Ik heb het geluk dat ik mijn werk overal kan doen en ik ben het liefst zo dicht mogelijk bij waar het uiteindelijk om draait: mensen met een verstandelijke beperking. Op locatie krijg ik meer gevoel bij wat ik doe, maar zie ik ook hoe pittig het werk en leven kan zijn. Situaties zijn soms confronterend en stellen vragen over wat kwaliteit van leven eigenlijk betekent.
Ook zie ik collega’s die machteloos zuchten. Omdat ze wéér te weinig tijd hebben voor die ene bewoner die zo verlangt naar meer individuele aandacht. Ze willen zó graag een kwartiertje langer zitten, gewoon even praten of samen een spel doen. Maar de klok tikt, de taken wachten en voldoende oprechte één-op-één-aandacht schiet er soms bij in.
Die machteloosheid blijft niet altijd stil of klein. Soms uit het zich luid, onverwacht en allesoverheersend, zoals bij een kind dat plotseling helemaal uit zijn plaat gaat. Schreeuwend, schoppend, overmand door prikkels en emoties die geen uitweg vinden. En dan zie ik hoe de begeleiders handelen. Niet met afstand, maar juist door dichtbij te komen. Ze moeten hem fysiek begrenzen, hem zacht maar stevig tegenhouden om te voorkomen dat hij zichzelf of anderen pijn doet. Voor mij als buitenstaander ziet het er intens uit. Rauw, menselijk en vooral ongelofelijk knap.”
“Ik weet dat er veel mensen zijn die twijfelen of de gehandicaptenzorg iets voor hen is. Of ze het wel aankunnen en of het niet te zwaar is. Die twijfel is begrijpelijk. Maar wat ik óók telkens zie en hoor, is dat het werk veel voldoening geeft. Hoe bijzonder het is om écht verschil te kunnen maken in iemands dagelijks leven, hoe klein dat verschil soms ook lijkt.
Die momenten zitten niet alleen in grote gebeurtenissen, maar juist in het alledaagse. In het samen lachen om een grapje aan de ontbijttafel. In het zien van iemand die zelf zijn jas dicht krijgt na weken oefenen. In het korte praatje op de gang dat iemands dag goed maakt. Of in de rust die valt als je naast iemand zit die onrustig is, zonder iets te hoeven zeggen.”
“Zelf maak ik als onderdeel van een ondersteunende dienst maar een klein stukje van dat werk mee. Maar óh, wat word ik daar blij van. Een wandeling met een bewoner na een rondleiding van een gepassioneerde begeleider, een ontmoeting met het legendarische Reinaerde Cleanteam of het kopen van een vaas van kunstenaar Rosemarijn van Reinaerde Ateliers De Wijde Doelen: het zijn van die momenten die blijven hangen.
En ja, soms sta je ineens op een groot feest (de FUIF) naast Barry Atsma. Dat zijn de krenten in de pap. Maar de échte rijkdom van dit werk zit, denk ik, in die kleine, gewone momenten die iedere collega op de werkvloer elke dag weer beleeft.
Een tijdje terug volgde ik met mijn team een workshop op een van onze locaties. Terwijl een collega presenteerde, keek een cliënt een andere collega aan en zei droog: “Mooie lijnen!” terwijl ze naar zijn voorhoofd wees. Even daarvoor had ze mijn manager ook al fronsend aangekeken na een vraag en gezegd: “Tuurlijk!” met precies de toon van ‘wat denk je zelf’. We hebben er erg om gelachen.
Dus voor wie overweegt om in de gehandicaptenzorg te gaan werken: ja, het kan spannend zijn, ja, het kan emotioneel zwaar zijn. Maar het is ook een plek waar je wordt uitgedaagd, waar je mensen ziet groeien en waar je momenten meemaakt die je nooit meer vergeet. Zoals een grap over antirimpelcrème die nog dagenlang voor glimlachen zorgt.”
Lees ook: Bijkletsen met Celine: “Een droom die uitkomt”
Raakte jij geïnspireerd door het verhaal van Celine? Houd onze website en socialmediakanalen dan goed in de gaten en klets maandelijks bij met onze collega’s! Of neem alvast een kijkje op onze werkenbij-website. Wie weet sta jij ook op de boot tijdens de volgende Utrecht Pride!