Zoeken Contact Menu

Het succesverhaal van Sebastiaan

Het succesverhaal van Sebastiaan (38)

Het doel van de Wet zorg en dwang is dat onvrijwillige zorg bij mensen met een beperking zoveel mogelijk wordt voorkomen. Hieronder lees je het verhaal van Sebastiaan bij wie het is gelukt om een vrijwillig alternatief te vinden door goede stappen te volgen.

Ongeveer een jaar later verhuisde Sebastiaan naar een instelling. Hier deed Sebastiaan zich vaker pijn. Om hem te beschermen bonden zijn begeleiderd overdag zijn handen vast met polsbanden. Later kwam daar voor de nacht een Zweedse band* bij en nog later een fixatievest*.

In zijn pubertijd werd de zelfbeschadiging heel ernstig. Ter bescherming van zichzelf kreeg Sebastiaan in de nacht een scheurpak* aan. Zijn handen werden hier met onrustbanden aan vastgemaakt. Ook werd hij bij zijn middel vastgebonden aan zijn bed. Zijn bed werd bovendien vrij in de kamer gezet en vastgemaakt aan de vloer. Allemaal om te voorkomen dat Sebastiaan in de nacht ging dwalen en zich pijn deed aan de muren en kozijnen.

Sebastiaan Casus Op Website 2 De moeder van Sebastiaan vertelt dat het vastbinden van haar zoons handen in eerste instantie voor rust zorgde. “Hij ging weer om zich heen kijken en genieten van zijn omgeving.” Wanneer Sebastiaan bijvoorbeeld moest eten, douchen of werken dan werden zijn polsen losgemaakt van de band om zijn middel. De banden bleven wel om zijn polsen. Dit gaf Sebastiaan zekerheid.

Afbouw

Op 21-jarige leeftijd verhuisde Sebastiaan naar Dennendal Reinaerde. Door nieuwe inzichten, kennis en wisseling van personeel werd drie jaar gestart met het afbouwen van de polsbanden overdag. Hierbij werden ondersteuners uit verschillende vakgebieden betrokken. De banden werden langzaam steeds losser vastgemaakt. Vier jaar later had Sebastiaan overdag helemaal geen polsbanden meer. Sebastiaan leerde opnieuw hoe hij zijn handen moest gebruiken. Bijvoorbeeld door te lopen met een kruiwagen of door spullen te dragen. Ook zijn dagprogramma werd steeds actiever.

Ondanks zijn actievere dagprogramma, sliep Sebastiaan erg slecht. Hierdoor was hij overdag erg moe. Van deze moeheid werd echter slim gebruik gemaakt. Zo werd vier jaar geleden gestart met een middagslaap zonder vrijheidsbeperking. In plaats van helemaal vastgebonden in bed te liggen, kreeg Sebastiaan nu een nieuwe pyjama en deken. Daarnaast maakte zijn begeleiding hem vroeg in de ochtend ook al los van zijn bed. Vaak viel hij hierna op zijn zij opnieuw in slaap.

Om verdere afbouw voort te zetten, zijn er eerst randvoorwaarden opgesteld. Dit werd gedaan door iedereen die betrokken was bij de zorg rondom Sebastiaan. Zij stelden gezamenlijk een plan van aanpak en een risicoplan op. Afbouw was het doel, maar de veiligheid van Sebastiaan en zijn omgeving stonden altijd voorop.

Om te voorkomen dat Sebastiaan zich pijn kon doen, werd zijn kamer volledig bekleed met zacht materiaal. Zijn ramen werden vervangen door plexiglas. Ook kwam er een airco in zijn kamer, omdat Sebastiaan het snel warm heeft. Bovendien werd het gehele team, ook de nachtdienst, geschoold op weerbaarheid. De medicatie die Sebastiaan kreeg om rustig te blijven, werd flink verminderd. Als laatste werden er afspraken gemaakt over het op slot doen van de slaapkamerdeur in de nacht en over camera toezicht.

Nu alle randvoorwaarden aanwezig waren, werd Sebastiaans middagslaap afgebouwd. In plaats van te gaan slapen, ging hij nu een uur fietsen. Dit zorgde ervoor dat hij ’s nachts beter sliep. Tijd dus voor de laatste stap; zonder vrijheidsbeperking in de nacht slapen.

Slapen zonder vrijheidsbeperking

De dag van de afbouw heeft Sebastiaan samen met zijn begeleider zijn scheurpak en onrustbanden in de afvalcontainer gegooid. Nog diezelfde dag leegde de gemeente deze afvalcontainer.

De eerste week is er iedere nacht een vaste begeleider ter ondersteuning van Sebastiaan op Dennendal blijven slapen. Begeleider Jeroen heeft Sebastiaan de eerste nacht naar bed gebracht. Sebastiaan kreeg zijn pyjama aan en zijn deken om onder te slapen. Jeroen vertelt dat Sebastiaan de eerste nacht nog onrustig was en naar zijn scheurpak vroeg. Jeroen is naar hem toe gegaan en zei: “Het is goed Sebastiaan, je kan heel goed in je pyjama slapen.” Waarna Sebastiaan weer in slaap is gevallen. De nachten die volgden heeft Sebastiaan heerlijk op zijn zij en vrij van enige vorm van vrijheidsbeperking geslapen. En elke ochtend werd hij beter uitgerust wakker. Ook mocht Sebastiaan elke ochtend zijn moeder bellen om te vertellen hoe goed hij geslapen had.

Waardig en trots

De moeder van Sebastiaan vertelt: “Het is vreselijk om te zien dat je zoon zichzelf pijn doet. Het deed mij werkelijk zelf ook pijn. Vastbinden met banden is heel naar, maar Sebastiaan werd er rustiger van. Hij kon de aandacht van zichzelf pijn doen, verleggen naar aandacht voor zijn omgeving. De laatste twee jaar is Sebastiaan vooruit gegaan. Hij is veel meer buiten en kijkt om zich heen. Hij laat een prachtige glimlach zien en heeft weer een glinstering in zijn ogen.

Sebastiaan Casus Op WebsiteHet afbouwen van de polsbanden overdag is zorgvuldig aangepakt en heeft succes geboekt. Hierdoor voelde het goed om ook in de nacht af te gaan bouwen. Sebastiaan heeft de laatste jaren een enthousiast jong team van begeleiders. Deze is zeer begaan met de cliënten en heel betrokken. Ik ben heel erg blij dat dit team de tijd genomen heeft voor een lange voorbereiding en goede ondersteuning. Maar vooral ben ik trots op mijn zoon!

Conclusie

Het terugkrijgen van zijn vrijheid heeft Sebastiaan mede te danken aan respect en vertrouwen die betrokken hadden in Sebastiaan en van het team. Begeleiders zijn vaak banger voor terugval of schade dan de cliënt. Goed communiceren en samenwerken is dan erg belangrijk. Om tot een succes te komen, moet iedereen hetzelfde doel hebben. Daarnaast is een goede voorbereiding noodzakelijk. Dit om mogelijke risico’s in kaart te brengen en waar mogelijk te beperken. Ook moet je oude patronen doorbreken door er nieuwe voor in de plaats aan te bieden. Zo geef je iemand zekerheid en veiligheid. En niet te vergeten; wat je samen doet, moet je samen vieren.

* Zweedse band: band die rond de heupen en buik van een cliënt wordt geplaatst en met een slot wordt vastgemaakt. Vervolgens wordt die band met behulp van twee andere banden vastgemaakt aan het bed. Dit om te voorkomen dat iemand kan vallen of gaan dwalen.

Fixatievest: vesten zonder mouwen of met afgesloten mouwen die je met een band aan beide uiteinden kunt vastzetten aan bijvoorbeeld een rolstoel, bed of stoel.

Scheurpak: kledingstuk gemaakt van sterke stof dat bestaat uit één geheel met een ritssluiting op de rug. Doordat het één geheel is, kan er niet gescheurd worden aan kleding of geplukt worden aan ondergoed en incontinentiemateriaal.