HomeSubtiel genieten op Boog 10a
thumb

Subtiel genieten op Boog 10a

Zo maar een dag op Reinaerde Boog 10a.

Hier, in dit ronde gebouw op het terrein van De Heygraeff in Woudenberg, wonen zeven mensen met een ernstig meervoudige beperking (EMB). Behalve een zeer laag verstandelijk niveau hebben deze cliënten ook ernstige tot zeer ernstige fysieke klachten. Niemand kan lopen of praten, de meesten krijgen sondevoeding of worden gekatheteriseerd. Hun bestaan hangt letterlijk af van hun begeleiders. Maar genieten kunnen ze wel degelijk, al is het soms op heel subtiel niveau. “Ze zijn beslist geen kasplantjes.”

“Mariëlle, Mariëlle, kijk eens wie daar is?”, zingt Ellen Way. Ellen werkt al veertien jaar met mensen met EMB. Samen met haar collega Angelia Bloos doet ze de dagbestedingsactiviteiten op Boog10a. Cliënte Mariëlle Plekenpol reageert in eerste instantie totaal niet. Pas minuten later gaan haar armen langzaam omhoog en maakt ze grijpbewegingen met haar handen. Haar mond trekt ze wagenwijd open. Ze lacht. “Dat is haar reactie op wat ik net zong”, legt Ellen uit. “Bij Mariëlle gaan de prikkels nu eenmaal wat langzamer dan bij anderen.” Angelia is ondertussen bezig om de rolstoelen van een aantal cliënten rond een rek te zetten. Aan het rek zitten felgekleurde elastische touwen, waar belletjes en veertjes aan vast zijn gemaakt. Angelia doet de touwen voorzichtig om de polsen van Abigail Gomes en Fatma Yildrim. Abigail zit aan de ene kant, Fatma aan de andere. “Als Abigail nu een beweging maakt, voelt Fatma die ook”, legt Angelia uit. “Dan gaan de belletjes rinkelen en dan merken ze dat allebei.”

Gunstige invloed

De kleine Abigail is 9 jaar en de jongste van de groep. Ze lacht aan één stuk door en maakt veel kabaal. “Dat heeft een gunstige invloed op de anderen”, weet begeleider wonen Arjanne Sikking. Met haar verpleegkundige achtergrond verricht zij de noodzakelijke medische handelingen bij de bewoners. Vandaag heeft ze samen met Neletta Joosse dienst. Ook Neletta heeft een verpleegkundige achtergrond, zodat er altijd twee begeleiders zijn die medisch zijn geschoold. Een absolute must op Boog10a, waar een simpele infectie vèrstrekkende gevolgen kan hebben voor de kwetsbare bewoners. “We hebben hele korte lijntjes met de verpleegkundig specialisten van het Gezondheidscentrum”, vertelt Arjanne. “Door hersenbeschadigingen functioneert een lichaam toch anders. Zo komen vergroeiingen veel voor, waardoor organen op hele andere plekken in het lichaam kunnen zijn gaan zitten. Ook hebben veel bewoners epilepsie. We zijn dus altijd heel alert, juist omdat de mensen niet kunnen zeggen wat er aan de hand is.”

Zintuigen

Op Boog 10a wordt gewerkt met de methode ‘Ervaar het maar’. “Alles gaat hier over beleving”, zegt Ellen. “Voelen, proeven, ruiken, dat zijn de zintuigen die onze bewoners heel sterk ervaren. Er is bijvoorbeeld één bewoonster bij wie het water letterlijk uit de mond loopt als ze iets lekkers ruikt. Dat stopt pas wanneer ze het proeft en van de smaak geniet. En Mariëlle ligt graag dicht tegen je aan. Dan kan ze je hartslag horen.” Niet alleen de woning, het hele gebouw is ingesteld op beleving. In de hal staat een houten decor, fel beschilderd met boerderijachtige taferelen. Als cliënten er langs gaan, beginnen er eenden te kwaken of koeien te loeien. De verlichting kan worden aangepast en allerlei kleurige en zachte voorwerpen kunnen in beweging worden gebracht. Ook de aparte snoezelruimte zit vol met dit soort visuele en technische snufjes. Maar er kan ook rustgevende muziek worden aangezet, zodat cliënten in een relaxstoel kunnen genieten van alle ervaringen. In hetzelfde pand zit het hydrobad, dat door cliënten bijzonder gewaardeerd wordt. “Hier komen ze vaak helemaal tot rust”, zegt Angelia. “Warm water doet wonderen.”

Vertrouwen

Binnen de methodiek ‘Ervaar het maar’ maken Ellen en Angelia veel gebruik van Sherborne. Deze therapie heeft tot doel de ontwikkeling van de cliënt te stimuleren door middel van beweging. Veiligheid en vertrouwen spelen hierbij een grote rol. En Sherborne werkt, zegt Ellen beslist. Angelia knikt. “Neem Fatma. Zij wilde eerst helemaal niet worden aangeraakt, daar had ze grote moeite mee. Maar als ik nu naast haar ga liggen, dan straalt ze helemaal! Genieten gaat hier heel subtiel, maar onze bewoners zijn beslist geen kasplantjes.”