HomeMeer in balans door rust
thumb

Meer in balans door rust

“Ik zou wel een huisje voor mezelf willen, maar ze zeggen dat ik dat niet kan."

Genieten doet ze van haar kinderen en van de rust van haar kamer. Want daar trekt ze zich graag terug om tot zichzelf te komen als het druk is geweest. De vooruitzichten voor de 35-jarige Sabrina Schlatter zijn soms ook ‘knudde’, zoals ze op haar spraakcomputer typt. Maar met gein bakt de Amsterdamse er toch wat van.

Haar leven in een gezin met vijf personen op een driekamerappartement in Amsterdam-Zuidoost moest minder stressvol, nadat Sabrina niet-aangeboren hersenletsel (NAH) opliep. En dus verhuisde ze naar Reinaerde De Merenhof in Abcoude. Met de rust die ze daar krijgt, is er nu meer balans. Met medebewoners kan ze weer plezier maken. De plek voor zichzelf geeft haar de kracht om haar twee kinderen en moeder te zien.

Drie dagen per week gaat ze naar dagcentrum Heliomare in Aalsmeer, waar ze industrieel werk verricht, tekent, aan fitness doet en op de computer werkt. De andere dagen gaat ze met de taxi naar haar kinderen en moeder. Bij De Merenhof, waar ze nu alweer twee jaar woont, betekent de begeleiding veel voor haar: “Sommige begeleiders trekken het uit je. Belangrijk als je NAH hebt.”

Nuchter

Lichamelijk maakt ze weinig vooruitgang meer. “Helaas wel. Nog steeds dezelfde hulp”, typt Sabrina. Ze beweegt voorzichtig en maakt haar mond met een doekje droog. Haar stoma is wel weg. “Alleen nog een gaatje; dat wordt hier behandeld”, typt ze nuchter.

Ze vindt het fijn dat er activiteiten zijn bij De Merenhof, zoals het driegangendiner tijdens de kerst, verzorgd door de kok, begeleiders en vrijwilligers. Zo alles bij elkaar bevalt het haar naar omstandigheden goed bij De Merenhof. “Ik zou wel een huisje voor mezelf willen, maar ze zeggen dat ik dat niet kan. Dat is knudde.”